رزرو غذای تکسفارشی برای حداکثر 16 نفر و رزرو همه منوهای چندمرحلهای برای حداکثر 10 نفر امکانپذیر است. اجاره کل رستوران ارائه نمیشود. رزرو فقط از طریق Naver Booking یا CatchTable پذیرفته میشود. خدمت رزرو را بر اساس کشور صادرکننده کارت خود انتخاب کنید.
در سال 1939 در پاریس، خواکین رودریگو و ویکتوریا کامهی برای تأمین هزینه بیمارستان پیانوی خود را فروختند. همان سال، رودریگو کنسرتوی آرانخوئز را تمام کرد. تا آماده شدن نتهای اجرای گیتار و ارکستر، آن دو از بریل استفاده کردند، نتها را با دیکته نوشتند و با هم تصحیح کردند.
ملودیای که کر آنگله در سمفونی «از دنیای نو»ی دورژاک مینوازد، بعدها کلمات دریافت کرد. این همان «بازگشت به خانه» است که ویلیام آرمز فیشر در 1922 ساخت. پیش از آن، در کنار دورژاکِ آهنگساز سمفونی، هری برلی، موسیقیدان جوانی بود که سرودهای معنوی سیاهپوستانِ آموختهشده از پدربزرگش را برای او میخواند.
در سال 1965، ژاکلین دو پره در بیستسالگی کنسرتوی ویولنسل الگار را ضبط کرد. جان باربیرولی رهبری ارکستر سمفونیک لندن را بر عهده داشت. باربیرولی همان کسی بود که در نخستین اجرای این اثر در سال 1919، در همین ارکستر ویولنسل مینواخت. این ضبط حاصل همکاری یک تکنواز جوان و موسیقیدانی بود که ابتدا عضو ارکستر بود و 46 سال بعد در مقام رهبر به اثر بازگشت.
دبوسی در تابستان 1903 مجموعه پیانویی «چاپنگارهها» را به پایان رساند. در سه قطعه با عنوانهای «پاگوداها»، «شامگاه در گرانادا» و «باغها زیر باران»، از گاملان جاوه، ریتم رقص اسپانیایی و ترانههای کودکان فرانسه استفاده کرد. هنگام نوشتن این مجموعه در بیشان، روستایی در فرانسه، اقامت داشت. او در نامهای به آندره مساژه، رهبر ارکستر، نوشت که وقتی پول سفر کافی نباشد، تخیل جای آن را میگیرد.