در این مقاله
- جریان آرام آداجیو در موومان 2
- جملهٔ نخست را یک بار همراه موسیقی زمزمه کنید
- محل تنفس مانند نشانه گذاری جمله شنیده می شود
- هنگام نفس گرفتن تک نواز، ارکستر سخن را ادامه می دهد
- دستور زبان تنفس در کلارینت باسِت و کلارینت معمولی ادامه دارد
- آسان ترین لحظه برای درک موسیقی با بدن
- چهار پرسش و پاسخ برای شنیدن تنفس کلارینت
پاسخ کوتاه
موومان 2 کنسرتوی کلارینت K.622 اثر Mozart یک Adagio است که در آن کلارینت تک نواز، ملودی بلندی را روی ارکستری آرام آغاز می کند. ملودی بلند به گوش می رسد نه چون نوازنده هرگز نفس نمی گیرد، بلکه چون مکث های کوتاه و پاسخ ارکستر به شکلی طبیعی در جمله جا گرفته اند. بار نخست همراه کلارینت واقعاً بازدم کنید و گوش دهید آیا تنفس نه در لحظهٔ کمبود هوا، بلکه جایی رخ می دهد که هارمونی و جمله پایان می یابند.
سه گام برای یافتن نفس در ملودی بلند
- موومان 2 از K.622 یک Adagio است و هم در نسخهٔ بازسازی شده برای کلارینت باسِت و هم در نسخهٔ سنتی آمده است.
- تنفس ساز بادی نه در هر قطع صدا، بلکه در نقطه ای طبیعی تر است که هارمونی و جمله برای لحظه ای بسته می شوند.
- هنگام مکث تک نواز، ارکستر همان حال وهوا را ادامه می دهد؛ از همین رو شنونده احساس می کند ملودی هنوز جاری است.
مطالعه عمیقتر
جریان آرام آداجیو در موومان 2
K.622 از سه موومان Allegro، Adagio و Rondo تشکیل شده است. موومان 2، Adagio، هم با نسخهٔ بازسازی شدهٔ کلارینت باسِت و هم با نسخهٔ سنتی کلارینت اجرا می شود.
میان موومان 1 سریع و موومان 3 پرجنب وجوش، موومان 2 زمان را گسترش می دهد. ظرافت نمایشی ناپدید نشده است؛ بلکه حرکت های کوچک تری چون آغاز و پایان نت، تنفس و تعادل با ارکستر در پیش زمینه قرار می گیرند.
جملهٔ نخست را یک بار همراه موسیقی زمزمه کنید
لازم نیست نخستین ملودی کلارینت را با صدا و کاملاً دقیق تقلید کنید. همراه موسیقی آهسته بازدم کنید و احساس کنید در کدام نقطه می خواهید به طور طبیعی دوباره هوا بگیرید. تنفس بدن، مستقیم ترین ابزار برای درک طول عبارت موسیقایی است.
با این حال، لحظهٔ کمبود هوا همیشه جای مناسبی برای مکث موسیقایی نیست. نوازنده از پیش مقدار دم و سرعت بازدم را تنظیم می کند تا خط را تا بسته شدن موقت هارمونی یا آغاز جملهٔ بعد نگه دارد. ملودی بلند بیش از نمایش گنجایش ریه، از جهت گیری برنامه ریزی شده پدید می آید.
محل تنفس مانند نشانه گذاری جمله شنیده می شود
همان گونه که ویرگول و نقطه در گفتار کارکرد یکسانی ندارند، مکث های موسیقی نیز متفاوت اند. اگر همان فکر پس از مکثی کوتاه ادامه یابد، به ویرگول شبیه است؛ اگر هارمونی آرام بگیرد و ارکستر پاسخ دهد، گویی جمله ای پایان یافته است. با یکسان شنیدن همهٔ سکوت ها، دستور زبان ملودی بلند را از دست می دهیم.
بلافاصله پس از توقف کلارینت، به حرکت خط باس و سازهای زهی گوش دهید. هارمونی هنوز ناآرام، سخن بعدی را طلب می کند؛ هارمونی پایدار فضای کافی برای نفس گرفتن می سازد. به این ترتیب جای تنفس را نه فقط در ملودی، بلکه همراهی آن پیدا می کنید.
هنگام نفس گرفتن تک نواز، ارکستر سخن را ادامه می دهد
با مکث کلارینت، موسیقی تهی نمی شود. سازهای زهی و بادی پاسخی کوتاه می دهند، حال وهوای ملودی پیشین را نگه می دارند یا جملهٔ بعد را آماده می کنند. شنونده حتی در نبود کوتاه صدای تک نواز، ادامهٔ همان گفت وگو را احساس می کند.
پاسخ ارکستر را یک جا به واژهٔ «همراهی» تقلیل ندهید؛ گوش دهید کدام ساز آخرین نت کلارینت را تحویل می گیرد. هرچه پیوند میان تک نوازی و گروه نوازی طبیعی تر باشد، تنفس بیشتر مانند واگذاری نقش شنیده می شود تا گسست.

دستور زبان تنفس در کلارینت باسِت و کلارینت معمولی ادامه دارد
از این کنسرتو هم نسخهٔ بازسازی شده برای کلارینت باسِت و هم نسخهٔ سنتی کلارینت در دست است. بخشی از محدودهٔ صوتی و آرایش ملودی در موومان 2 ممکن است با نسخه تفاوت کند، اما جمله های اصلی Adagio و گفت وگو با ارکستر در هر دو نسخه شنیده می شود.
پیش از جست وجوی تفاوت نسخه ها، بهتر است با تنفس یک اجرا آشنا شوید. سپس با شنیدن همان بخش با ساز و نوازنده ای دیگر، نه فقط گسترهٔ نت های بم، بلکه طول نفس، شیوهٔ پایان دادن جمله و فاصله با ارکستر را نیز می توانید مقایسه کنید.
آسان ترین لحظه برای درک موسیقی با بدن
حتی بدون دانستن اصطلاحاتی مانند عبارت موسیقایی یا کادانس، همه تجربهٔ بازدم و دم دوباره را می شناسند. وقتی ملودی بلند Mozart را به تنفس بدن پیوند دهیم، ساختار موسیقی کلاسیک نه تحلیلی انتزاعی، بلکه زمانی واقعی احساس می شود.
در Mahina Vegan Table موسیقی کلاسیک پخش می کنیم. این روایت را ارائه می کنیم تا هر جا K.622 را شنیدید، لحظهٔ تنفس کلارینت و لحظهٔ ادامه دادن ارکستر را تشخیص دهید.

چهار پرسش و پاسخ برای شنیدن تنفس کلارینت
- کنسرتوی کلارینت Mozart چند موومان دارد؟
- سه موومان: Allegro، Adagio و Rondo.
- نشانهٔ سرعت موومان 2 چیست؟
- Adagio است. در این سرعت آهسته، ملودی تک نواز و پاسخ های کوتاه ارکستر در پی هم می آیند.
- نوازنده کجا نفس می گیرد؟
- جزئیات محل تنفس با نوازنده، نسخه و تفسیر فرق می کند. معمولاً نقطه ای که هارمونی و جمله پایان می یابد یا ارکستر به شکلی طبیعی ادامه می دهد، برای تنفس مناسب است.
- آیا اجرای ملودی بلند حتماً به تنفس دورانی نیاز دارد؟
- برای درک جمله های بلند این موومان لازم نیست تنفس دورانی را پیش فرض بگیریم. تنفس برنامه ریزی شده، کنترل هوا و پاسخ ارکستر می توانند جریان بلند را بسازند.
اطلاعات کنونی بازدید و فضای Mahina Vegan Table را بررسی کنید.
اطلاعات بازدید از Mahina Vegan Table




