در این مقاله
- 19 اوت (ماه 8) 1965؛ دیداری که به یک آلبوم بدل شد
- این یک کنسرتوست، اما ویلنسل نخست سخن می گوید
- کشش موومان 1 از بازگشت می آید، نه از سرعت
- چهار موومان با سرعت های متفاوت، همان خاطره را روشن می کنند
- خاطرهٔ باربیرولی و ارکستر سمفونیک لندن از اثر
- چگونه میان وعده های غذا یک اثر کلاسیک را دیرتر فراموش کنیم
- چهار نکته برای شنیدن بهتر ضبط 1965
پاسخ کوتاه
Jacqueline du Pré در 19 اوت (ماه 8) 1965، کنسرتوی ویلنسل Elgar را در کینگزوی هال لندن با ارکستر سمفونیک لندن به رهبری جان باربیرولی ضبط کرد. اجرای او که آن زمان بیست سال داشت، سال ها محبوب ماند. برای شنیدن نخست، به جای شهرت ضبط، به لحظه ای گوش دهید که ویلنسل بدون مقدمهٔ بلند ارکستر در را با چهار آکورد می گشاید و به یادآوری هایی که در سراسر چهار موومان بازمی گردند.
سه سرنخ برای گشودن این ضبط
- نوازندهٔ ضبط 1965 Jacqueline du Pré، رهبر جان باربیرولی و ارکستر، سمفونیک لندن است.
- کنسرتو چهار موومان دارد و ویلنسل از همان میزان نخست با آکورد وارد می شود.
- اگر به جای دنبال کردن صرف حجم پرشور، به بازگشت تم نخست و جهت گفت وگوی ویلنسل و ارکستر گوش دهید، ساختار روشن تر می شود.
مطالعه عمیقتر
19 اوت (ماه 8) 1965؛ دیداری که به یک آلبوم بدل شد
ضبط کنسرتوی ویلنسل Elgar در 19 اوت (ماه 8) 1965 در کینگزوی هال لندن انجام شد. تک نواز Jacqueline du Pré، رهبر جان باربیرولی و اجرا از ارکستر سمفونیک لندن بود. این ضبط یکی از رویدادهای مهم ارکستر لندن در 1965 است.
اگر نخست به زندگی کوتاه دو پره بیندیشیم، آسان است موسیقی را فقط پیش آگهی یک تراژدی بشنویم. در این ضبط، نقاطی برای شنیدن جدا از داستان تعیین کنید: ویلنسل جمله را تا کجا می کشد، آیا پس از آرام شدن جهت ملودی می ماند، و ارکستر با چه فاصله ای حرکت تک نواز را پاسخ می دهد. با این ترتیب انتخاب های اجرا مشخص شنیده می شوند.
این یک کنسرتوست، اما ویلنسل نخست سخن می گوید
اثر چهار موومان دارد و موومان نخست با Adagio–Moderato آغاز می شود. برخلاف کنسرتوی معمول، ارکستر صحنه ای طولانی نمی سازد تا تک نواز بعد وارد شود. از میزان نخست، ویلنسل چهار آکورد قاطع می نوازد و سازهای زهی، کلارینت و هورن آرام پاسخ می دهند.
در شنیدن نخست، به جای نیروی آکوردها به سکوت پس از آنها گوش دهید. وقتی ویلنسل تک نواز جمله را می بندد، ارکستر فضا را تحویل می گیرد و ویولا تم را آغاز می کند. اثر از ابتدا نه چون نبرد «تک نواز در برابر ارکستر»، بلکه مانند جابه جایی یک خاطره میان صداهای مختلف پیش می رود.
کشش موومان 1 از بازگشت می آید، نه از سرعت
وقتی تم نخست از ویولا به ویلنسل می رود، همان ملودی با گستره و رنگ سازی دیگر شنیده می شود. اگر بخش صعود ویلنسل به منطقهٔ زیرتر را از بازگشت تم آرام آغاز جدا گوش دهید، روشن می شود موومان 1 فقط یک حال وهوا را تکرار نمی کند.
در شنیدن ضبط دو پره، به جای شدت یک نت کوتاه دنبال کنید یک عبارت تا کجا ادامه می یابد. پیش از داوری فشار آرشه و ویبراتو، نقطهٔ رسیدن جمله را تعیین و گوش کنید؛ آن گاه می توانید خط بلند انتخاب شده از سوی نوازنده را مشخص تر مقایسه کنید.
چهار موومان با سرعت های متفاوت، همان خاطره را روشن می کنند
اثر در چهار موومان Adagio–Moderato، Lento–Allegro molto، Adagio و Allegro–Moderato–Allegro ma non troppo پیش می رود. در موومان 2 الگوهای تند، در موومان 3 ملودی بلند تک نواز و در موومان آخر بازگشت مصالح قبلی را به عنوان نشانه گوش کنید.
لازم نیست همه چیز را یکباره تحلیل کنید. در بار نخست کافی است تغییر هر موومان را چنین به یاد بسپارید: «سنگینی، حرکت، آواز بلند، پیشروی و یادآوری». وقتی در پایان بخشی یادآور آغاز می رسد، سفر نزدیک به سی دقیقه مانند یک جملهٔ بزرگ بسته می شود.
خاطرهٔ باربیرولی و ارکستر سمفونیک لندن از اثر
باربیرولی در جوانی و هنگام فعالیت به عنوان ویلنسل نواز، در سال 1919 در نخستین اجرای این کنسرتو عضو ارکستر سمفونیک لندن بود. 46 سال بعد همان ارکستر را در ضبط با دو پره رهبری کرد. به این ترتیب نخستین اجرای آهنگساز و آلبوم 1965 در کارنامهٔ یک اجراگر به هم پیوند خوردند.
این پیشینه نشان می دهد رهبر، زمان بلند اثر را عملا روی صحنه تجربه کرده است. گوش دهید وقتی ویلنسل پیش می آید ارکستر چقدر سبک عقب می رود و برعکس، وقتی ویلنسل سکوت می کند گروه چگونه وزن خود را بازمی یابد.
چگونه میان وعده های غذا یک اثر کلاسیک را دیرتر فراموش کنیم
برای نزدیک شدن به موسیقی کلاسیک لازم نیست همهٔ زمینه را حفظ کنید. اگر یک صحنهٔ شنیداری مانند چهار آکورد نخست، تم آغازشده با ویولا یا یادآوری آخر در گوش بماند، شنیدن بعدی متفاوت خواهد بود. ضبط 1965 سال ها محبوب بوده است. در خود موسیقی، صحنه های گفت وگوی ویلنسل و ارکستر را یکی یکی بشنوید.
Mahina Vegan Table در فضای غذا موسیقی کلاسیک پخش می کند و در مجله، سرنخ هایی برای جذاب تر شنیدن خود موسیقی ارائه می دهیم. آثار و اجراگرانی را که مانند طعم پس از یک وعده دیر می مانند آرام معرفی می کنیم تا بار دیگر که همان موسیقی را شنیدید، صحنه ای تازه به گوشتان برسد.
چهار نکته برای شنیدن بهتر ضبط 1965
- Jacqueline du Pré هنگام ضبط چند سال داشت؟
- هنگام ضبط 1965 بیست ساله بود.
- کنسرتوی ویلنسل Elgar چند موومان دارد؟
- چهار موومان. موومان های تند و کند صرفا نوبتی نمی آیند؛ مصالح قبلی تا پایان به صورت خاطره بازمی گردند.
- آیا باید از ابتدا کل اثر را بشنوم؟
- ضروری نیست. نخست آغاز موومان 1 و تمی را که ویولا می گشاید گوش کنید؛ پس از آشنایی به موومان های 2، 3 و 4 گسترش دهید.
- آیا این ضبط تنها پاسخ درست است؟
- خیر. ضبط تاریخی مهمی است، اما با مقایسهٔ اجراهای دیگر بهتر می شنوید تمپو، فشار آرشه و تعادل ارکستر تا چه اندازه می تواند متنوع باشد.
در زمان صرف غذا در Mahina Vegan Table موسیقی کلاسیک پخش میشود.
دیدن اطلاعات بازدید Mahina Vegan Table
