ในบทความนี้
  1. ผลงานที่เจ้าหญิง de Polignac สั่ง
  2. สามเปียโนเปลี่ยนเป็นสอง
  3. การเข้าเล่นของเปียโนแรกกับเปียโนที่สอง
  4. โน้ต Mozart กับดนตรีใหม่ของ Ravel
  5. กาเมลันบาหลีที่ได้ยินในปารีส
  6. สองศิลปินเดี่ยวจากครูคนเดียว
  7. ดนตรีที่ Mahina

คำตอบสั้น ๆ

เจ้าหญิง de Polignac ตั้งใจสั่ง Poulenc เขียนดนตรีสำหรับสามเปียโน แต่เขาเสนอคอนแชร์โตสองเปียโนกับวงออร์เคสตราและเธอยอมรับ เขาแบ่งส่วนเดี่ยวรอบปฐมทัศน์กับเพื่อน Jacques Février ดนตรีได้รับอิทธิพลจาก Mozart ที่เขารัก กาเมลันบาหลีที่ฟังในปารีสและงาน Ravel ที่ลองเล่นระหว่างเตรียม คอนแชร์โตปี 1932 เปลี่ยนการจัดวงที่สั่งแล้วเขียนให้สองนักดนตรีเล่นร่วมกัน

อ่านแบบเจาะลึก

ผลงานที่เจ้าหญิง de Polignac สั่ง

Winnaretta Singer เป็นบุตรสาว Isaac Singer ผู้ก่อตั้งกิจการจักรเย็บผ้า หลังแต่งกับเจ้าชาย Edmond de Polignac เธอรู้จักในนามเจ้าหญิง de Polignac ทั้งคู่จัดซาลอนดนตรีและเธอยังสนับสนุนนักดนตรีหลังสามีเสีย เธอสั่งงานผู้ประพันธ์หลายคนและสร้างโอกาสแสดงเพลงใหม่ ทรัพย์จากกิจการจักรเย็บผ้าจึงใช้สั่งผลงานและให้ที่แสดง ที่ซาลอนผู้ประพันธ์กับผู้เล่นพบกันและนำดนตรีใหม่เสนอ

Winnaretta Singer ในภาพ Sargent วาดปี 1889
Winnaretta Singer ในภาพ Sargent วาดปี 1889

เธอสั่ง Socrate จาก Satie และ El retablo de maese Pedro จาก Falla Poulenc เขียนคอนแชร์โตสองเปียโนตามสั่งเสร็จปี 1932 และออร์แกนคอนแชร์โตปี 1938 เธอขอผู้ประพันธ์ต่างคนเขียนขนาดและการจัดวงต่างกัน Poulenc ได้งานสองศิลปินเดี่ยวก่อนและออร์แกนต่อมา การสนับสนุนด้วยคำสั่งจึงรวมดนตรีร่วมของสองเปียโน

สามเปียโนเปลี่ยนเป็นสอง

จดหมายเจ้าหญิงปี 1931 เสนอหนึ่งเปียโนเดี่ยวกับสองเปียโนประกอบ Poulenc เสนอคอนแชร์โตสองเปียโนกับวงแทนและเธอยอมรับ ผู้ประพันธ์เสนอให้ลดจำนวนเปียโนเอง แผนแรกเครื่องลิ่มนิ้วแบ่งเดี่ยวกับประกอบ แต่แผนใหม่ทั้งสองเปียโนเป็นศิลปินเดี่ยวและวงร่วมเล่น คำตอบผู้ประพันธ์จึงเปลี่ยนการจัดวง

Poulenc กับ Jacques Février เล่นครั้งแรกที่ Venice วันที่ 5 กันยายน 1932 Désiré Defauw อำนวยวง La Scala จาก Milan ผู้ประพันธ์เป็นศิลปินเดี่ยวงานใหม่ด้วย เขากับเพื่อนแบ่งแนวเปียโนที่ผู้สนับสนุนอนุมัติแล้วเล่นกับวง เขานั่งเปียโนตัวหนึ่งและแต่ละคนเล่นส่วนเดี่ยวของตน งานที่เสร็จในฤดูร้อนได้ยินในเทศกาล International Society for Contemporary Music ปีเดียวกัน

การเข้าเล่นของเปียโนแรกกับเปียโนที่สอง

ท่อนแรกเริ่มสองคอร์ดสั้นของวงก่อนสองเปียโนเล่นลักษณะเครื่องตี แม้คอนแชร์โตมีสองเปียโน ทำนองแรกในท่อนช้าให้คนเดียวก่อน เครื่องเดี่ยวชนิดเดียวแต่แนวต่าง แทนหนึ่งนักเปียโนเข้าหลังบทนำวงยาว Poulenc ใช้ทั้งสองตั้งแต่ต้น ส่วนเดี่ยวเริ่มด้วยการเคลื่อนไหวเน้นการเคาะลิ่มและเล่นกับวง ต่อมาคือท่อนช้าที่สอง Larghetto

Larghetto เริ่มทำนองไพเราะของเปียโนแรกตามลำพัง เมื่ออีกตัวเข้ามาดนตรีเปลี่ยนเป็นแบบที่ Poulenc ใช้ขณะนั้น เวลาเข้าเล่นต่างจึงเกี่ยวกับการเปลี่ยนลักษณะ ในท่อนช้าสองนักเปียโนไม่ได้เล่นเหมือนกันตลอด แต่ได้ยินทำนองผู้เล่นหนึ่งคนก่อน เมื่อเปียโนที่สองร่วม ลักษณะของ Poulenc ปรากฏ

โน้ต Mozart กับดนตรีใหม่ของ Ravel

Poulenc เล่าว่าต้องการกลับสู่ Mozart ในทำนองแรกของ Larghetto เขาเน้นความสำคัญทำนองและรัก Mozart เป็นพิเศษ เขายังบอกว่าหลังช่วงต้นที่ใช้รูปแบบ Mozart ดนตรีเปลี่ยนอย่างรวดเร็วเป็นรูปแบบของเขาในขณะนั้นเมื่อเปียโนที่สองเข้ามา ทั้งต้นที่ชวนคิด Mozart และการเปลี่ยนต่อมาเป็นคำอธิบายผู้ประพันธ์ เขาใช้ลักษณะผู้ที่ชื่นชมในทำนองแรกก่อนเขียนต่างออกไป

ภาพเหมือน Mozart หลังเสียชีวิตที่ Barbara Krafft วาดปี 1819
ภาพเหมือน Mozart หลังเสียชีวิตที่ Barbara Krafft วาดปี 1819

ขณะเตรียมเขาศึกษาคอนแชร์โต Mozart กับ Liszt และสนใจ G major คอนแชร์โต Ravel ที่เปิดตัวปีเดียวกัน ในบ้านเจ้าหญิงเขาเล่น Ravel สองเปียโนกับ Février ผู้กำลังเขียนคอนแชร์โตใหม่จึงเล่นงานใหม่ของผู้อื่นกับเพื่อนศิลปินเดี่ยวที่จะร่วมแสดงก่อน การศึกษา Mozart กับทดลอง Ravel บนสองเครื่องดำเนินคู่กัน คอนแชร์โตร่วมสมัยเป็นวัสดุเตรียมด้วย

Maurice Ravel ในภาพเหมือน Pierre Petit ถ่ายราวปี 1905
Maurice Ravel ในภาพเหมือน Pierre Petit ถ่ายราวปี 1905

เมื่อวิจารณ์ปี 1938 Elliott Carter กล่าวถึงส่วนคล้าย Scarlatti, Mozart, Schumann, Chabrier และ Stravinsky เขาชื่นชมฮาร์โมนี ความเข้าใจวงและการรวมวัสดุมีชีวิต Carter ได้ยินทั้งอิทธิพลผู้ประพันธ์รู้จักกับบุคลิก Poulenc งานที่ผู้ประพันธ์ศึกษาขณะเตรียมกับอิทธิพลที่เพื่อนพบในงานเสร็จจึงบันทึกแยกกัน เมื่อบอกชื่อต่างยุค Carter ประเมินฝีมือสร้างคอนแชร์โตด้วย

กาเมลันบาหลีที่ได้ยินในปารีส

Poulenc ได้ยินกาเมลันบาหลีที่งานแสดงอาณานิคมปารีสปี 1931 วงมีอิทธิพลต่อคอนแชร์โตสองเปียโนภายหลัง คอร์ดเปียโนซ้ำลักษณะเครื่องตีที่กลับใกล้จบท่อนแรกเชื่อมกับดนตรีนี้ นอกจากอ่านและเล่นคอนแชร์โตยุโรป เขาใช้เสียงจากงานแสดงด้วย เขาไม่ได้ย้ายวงบาหลีตรง ๆ มาสองเปียโน แต่ใช้สีเสียงในส่วนเดี่ยวซ้ำกับการแสดงแบบเครื่องตี

ในท่อนแรก รูปโน้ตแบบเครื่องตีกลับมา ส่วน Larghetto เริ่มท่อนถัดด้วยทำนองแบบ Mozart วัสดุต่างอยู่ท่อนติดกัน คอนแชร์โตยังเสนอ เล่นซ้ำและแปรความคิดสั้น หลังสองเปียโนซ้ำ เปียโนแรกเล่นคนเดียวต้นท่อนต่อ ด้วยเครื่องเดิมเขาเปลี่ยนจำนวนคนเริ่มกับบุคลิกเพลง เมื่ออีกเปียโนเข้า ลักษณะเปลี่ยนอีกครั้ง

แม่สอน Mozart, Schubert และ Chopin ให้เขาและให้เล่นโรแมนซ์นิยมยุคนั้น แทน Conservatory เขาเรียนเปียโนกับ Ricardo Viñes ผู้แนะนำให้รู้ Debussy, Stravinsky และ Satie ที่บ้านพบเปียโนคลาสสิกกับเพลงคุ้น ที่ครูพบเพลงใหม่ บทเรียนแม่กับ Viñes มีผู้ประพันธ์และผลงานต่าง ก่อนคอนแชร์โตเขาเรียนดนตรีต่างยุคด้วยการเล่นเอง

สองศิลปินเดี่ยวจากครูคนเดียว

Février กับ Poulenc เกิดปี 1899 เหมือนกันและเรียนกับ Viñes ผู้เกิดปีเดียวและมีครูเดียวเล่นร่วมในรอบแรกคอนแชร์โตใหม่ Viñes เคยเปิดตัวงาน Debussy กับ Ravel หลายชิ้น ศิษย์สองคนรุ่นหลังแบ่งเปียโนในรอบปฐมทัศน์เดียว Février ที่เล่น Ravel กับ Poulenc บ้านเจ้าหญิงเตรียมคอนแชร์โตใหม่ของเขาด้วย บทบาทผู้สั่ง ผู้ประพันธ์และเพื่อนเดี่ยวจึงเชื่อมในการเตรียมและแสดง

นักเปียโน Ricardo Viñes ในภาพ Redon วาดปี 1903
นักเปียโน Ricardo Viñes ในภาพ Redon วาดปี 1903

รายการกลางวันและเย็น Mahina มี Larghetto ที่ Anne Queffélec กับ Jean-Bernard Pommier เล่น นักเปียโนรุ่นหลังแบ่งแนวที่ Poulenc กับ Février เปิดตัว หนึ่งเปียโนเล่นทำนองแบบ Mozart ก่อน เมื่อเปียโนที่สองเข้ามา ดนตรีก็เปลี่ยนเป็นรูปแบบของ Poulenc แผนสามเปียโนแรกเปลี่ยนเป็นสองเดี่ยวกับวง ในการจัดวงของผู้ประพันธ์ ผู้เล่นเครื่องเดียวกันเริ่มทำนองคนละเวลา

ดนตรีที่ Mahina

เพลง Mahina มี Larghetto ร่วมของ Anne Queffélec กับ Jean-Bernard Pommier เบื้องหลังทำนองที่สองเปียโนแบ่งกันมีผู้สนับสนุนที่สั่งงานกับเพื่อนที่ร่วมรอบแรก ระหว่างมื้อคุณอาจฟังลำดับที่เปียโนเข้ามาด้วย