ในบทความนี้
คำตอบสั้น ๆ
เดือนธันวาคม 1888 Satie โฆษณาโน้ตของตนใน La Lanterne Japonaise วารสารของคาบาเรต์ Le Divan Japonais ภายใต้นาม Virginie Lebeau เขาเขียนว่ามีจดหมายถามถึงฉบับรวมผลงาน แม้ยังไม่มี เขาก็บอกที่อยู่สำหรับซื้อ Gymnopédie หมายเลข 3 โฆษณาผสมการแนะนำเกินจริงกับมุกตลก นักเปียโนหนุ่มที่เลี้ยงชีพด้วยการเล่นประกอบใน Montmartre เขียนสาม Gymnopédies ในปีเดียวกัน อีกสิบเจ็ดปีต่อมาเขากลับไปเรียนเคาน์เตอร์พอยต์
อ่านแบบเจาะลึก
จากสถาบันดนตรีสู่ Montmartre
Satie เริ่มเรียน Paris Conservatory ในปี 1879 ถูกให้ออกปี 1882 กลับปี 1885 และออกปีถัดมา หลังเข้าเรียนหลายครั้ง เขาทำงานดนตรีใน Montmartre การเรียนแรกไม่จบการศึกษา นอกโรงเรียนเขาเขียนเพลงเปียโนและพิมพ์โน้ต แต่ระหว่างประพันธ์ต่อเขาหาที่เรียนใหม่ เมื่ออายุสามสิบเก้า เขาเริ่มเรียนเคาน์เตอร์พอยต์ที่ Schola Cantorum เขาเรียนเทคนิคประพันธ์ในสถาบันต่างจากแห่งที่จากมาเมื่อหนุ่ม

เขาย้ายมา Montmartre ปี 1887 เล่นเปียโนประกอบที่ Le Chat Noir และทำงานที่ Auberge du Clou ภายหลัง เขาเล่นร่วมกับนักร้องพร้อมเขียนเพลงเดี่ยวของตน การประกอบเพลงผู้อื่นเป็นรายได้ ส่วนเพลงตนเขาเขียนเป็นโน้ต ที่ Auberge du Clou เขาพบ Debussy ผู้เรียบเรียงเปียโนของเขาให้วงภายหลัง ความเป็นเพื่อนร่วมงานที่เริ่มในที่ทำงานจึงนำสู่ฉบับใหม่และการแสดง
Le Chat Noir ที่ Rodolphe Salis ก่อตั้งปี 1881 รวมกวี นักร้อง นักเขียนและจิตรกร สถานที่นี้มีทั้งการร้อง วารสารและหนังเงา ในหนังเงาใช้แสงฉายเงาตัวละครบนผ้าและขยับตัวละครตามเรื่อง ผู้ทำการแสดงกับสิ่งพิมพ์ใช้สถานที่เดียว นักเปียโนเล่น กวีกับนักเขียนเขียน และนำการแสดงกับวารสารที่เตรียมให้ผู้ชมและผู้อ่าน
สามเพลงเปียโนภายใต้ชื่อจากโลกโบราณ
Satie เขียนสาม Gymnopédies ในปี 1888 ต้นฉบับแรกระบุ Paris กับเดือนกุมภาพันธ์ 1888 จึงเกิดหลังย้าย Montmartre ไม่นาน ต้นฉบับมีวันที่เสร็จ ส่วนโฆษณามีที่อยู่ซื้อโน้ต เพลงที่บันทึกเสียงปัจจุบันเริ่มจากลายมือก่อนเผยแพร่ในสิ่งพิมพ์

Gymnopédie มาจากเทศกาลและการเต้นกรีกโบราณ โน้ตแรกของเพลงแรกมีคำรองว่าการเต้นโบราณ เขาใช้คำนี้ตั้งเพลงเปียโนที่เขียนใน Paris ชื่อการเต้นเก่าจึงอยู่คู่กับโน้ตสำหรับเปียโนสมัยใหม่
ฉบับแรกยังมีวรรคจาก Les Antiques ของ Contamine de Latour เพื่อนกวี ในบทมีทั้งซาราบันด์กับ gymnopédies หลังเลือกชื่อเต้น Satie แนะนำกวีที่ใช้ชื่อนี้ด้วย เขาใส่วรรคเพื่อนในโน้ตเปียโน ฉบับแรกจึงรวมการประพันธ์กับข้อความของเพื่อน
คำสั่งเล่นช้าและเจ็บปวด
รายการกลางวันและเย็น Mahina มี Gymnopédie หมายเลข 1 ที่ Anne Queffélec เล่น รายละเอียดแทร็กมี Lent et douloureux คือช้าและเจ็บปวด Satie ใช้คำที่กำหนดทั้งความเร็วและอารมณ์ แม้แผ่นรวมมักทำให้รู้จักเป็นเปียโนสงบ โน้ตเดิมยังมีสองส่วนของคำสั่งที่เขาเลือก
เพลงมีเสียงประกอบช้าในจังหวะสามกับทำนองเรียบง่าย เขาวางคอร์ดต่อกันโดยไม่คลายเสียงกระด้างทันที เสียงกระด้างหมายถึงการรวมเสียงพร้อมกันที่สร้างความตึงเครียด เมื่อย้ายคอร์ดถัดไป เขายังให้ได้ยินเสียงโดยไม่คลายความตึงทันที
ทำนองดำเนินเหนือเสียงประกอบซ้ำ ดนตรีใช้วัสดุไม่กี่อย่างซ้ำและคงเสียงคอร์ดไว้ เขาเลือกเนื้อหาเรียบง่ายสำหรับจังหวะสามและกำหนดความเร็วกับบุคลิกในคำสั่งเล่น
เรียนเมื่ออายุ 39 ปีและสอบเคาน์เตอร์พอยต์
ปี 1905 Satie เริ่ม Schola Cantorum เมื่ออายุสามสิบเก้า ห่างจาก Gymnopédies ปี 1888 สิบเจ็ดปี ครั้งนี้เขาเรียนเคาน์เตอร์พอยต์ คือเทคนิคที่ทำนองต่างกันดำเนินพร้อมกัน เขาต้องการขยายภาษาดนตรีและโครงสร้าง ผู้ประพันธ์ที่ตีพิมพ์เพลงเปียโนแล้วกลับมาศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทำนอง หลังงานคาบาเรต์และสิ่งพิมพ์ตน เขากลับเรียนและทำแบบฝึก

ปี 1908 เขาผ่านสอบประจำปีเคาน์เตอร์พอยต์ด้วยคะแนนดีมาก ใบรับรองลงชื่อ Vincent d'Indy ยังระบุคุณสมบัติเรียนการประพันธ์ ผู้เริ่มเรียนอายุสามสิบเก้าทำทั้งหลักสูตรและสอบ หลังออก Conservatory ทำคาบาเรต์และพิมพ์เพลง เขาได้รับการประเมิน Schola Cantorum นอกเหนือคอร์ดเรียบง่ายของ Gymnopédies เขาศึกษาการประสานหลายทำนอง โรงเรียนบันทึกผลด้วยคะแนนและลายมือชื่อ
ใน Socrate ปี 1918 เขาใช้บทสนทนา Plato เป็นวัสดุดนตรี Gymnopédies มีชื่อการเต้นโบราณกับวรรคเพื่อน คราวนี้มีการร้องประโยค Plato งานใช้เรื่องโบราณแต่จัดวงต่างกัน งานหนึ่งเป็นเปียโนมีชื่อกับวรรคกวี อีกงานเป็นการร้องข้อความเก่า เขาใช้คำจากวรรณกรรมและเต้นเก่าในผลงานต่างกัน วรรณกรรมยังเป็นวัสดุหลังเพลงเปียโนที่โฆษณาในคาบาเรต์
Gymnopédies ปี 1888 กับดนตรีเครื่องเรือนปี 1917
Satie พัฒนาแนวคิดดนตรีเครื่องเรือนในปี 1917 หลัง Gymnopédies ปี 1888 ในจดหมายถึง Cocteau เขาวิจารณ์การใช้วอลทซ์กับแฟนตาซีอุปรากรในกิจกรรมต่าง ๆ แทนยืมงานที่แต่งเพื่อจุดประสงค์อื่น เขาต้องการเขียนให้ความต้องการในชีวิตประจำวัน ดนตรีควรอยู่ในชีวิตเหมือนเครื่องเรือนในห้อง เพลงเปียโนกับคำอธิบายแนวคิดนี้ห่างยี่สิบเก้าปี
ดนตรีเครื่องเรือนเล่นระหว่างช่วงละคร Max Jacob ที่ Galerie Barbazanges วันที่ 8 มีนาคม 1920 ละครกับดนตรีอยู่ในที่เดียวกับผู้ชม เขาหาการใช้ต่างจากตั้งใจฟังในคอนเสิร์ตแยก ดนตรีสำหรับชีวิตประจำวันตามที่บอก Cocteau ถูกนำแสดงในกิจกรรมจริง ห่างจากการขายโน้ตเองปี 1888 นานแล้ว คราวนี้เขาพิจารณาการใช้ดนตรีในหอศิลป์ที่เล่นละครผู้อื่น
เขาสนใจบทบาทดนตรีในที่อยู่อาศัย ในจดหมายถึง Cocteau เขาวิจารณ์การใช้วอลทซ์กับแฟนตาซีอุปรากรในงานอื่นและต้องการดนตรีใหม่เหมาะกับชีวิตประจำวัน อาจเชื่อมแนวคิดกับดนตรีประกอบภายหลัง เขาต้องการลดเสียงที่กลบการสนทนาเป็นหลัก เมื่อคำพูดกับเพลงอยู่ห้องเดียว เขาพยายามแต่งให้ตรงการใช้
ฉบับ Debussy กับงานต่อมาของ Satie
Debussy เรียบเรียง Gymnopédies หมายเลข 1 กับ 3 ให้วงออร์เคสตรา แสดงที่ Salle Érard ใน Paris วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 1897 โดย Gustave Doret อำนวย เขาแบ่งเพลงเปียโนเพื่อนให้เครื่องหลายชนิด Debussy ที่พบในคาบาเรต์นำงานเสนอในการจัดวงใหม่ สองเพลงของผู้เคยโฆษณาโน้ตเองจึงได้ยินผ่านวาทยกรและวง

ปี 1888 Satie ให้ชื่อเต้นกับเพลงและโฆษณาในวารสาร ปี 1905 เขาเริ่มเคาน์เตอร์พอยต์และผ่านสอบปี 1908 ภายหลังเสนอเพลงเครื่องเรือนและแต่งคำ Plato ให้ร้อง นักเล่นประกอบเขียนเดี่ยวตนและกลับเรียนหลังพิมพ์แล้ว ใน Gymnopédies เขาสั่งช้าและเจ็บปวด แต่โฆษณาใช้การโอ้อวดกับมุก เขาแนะนำดนตรีโดยเตรียมทั้งชื่อ โน้ตและข้อความเอง
ดนตรีที่ Mahina
Mahina เปิด Gymnopédie หมายเลข 1 ที่ Anne Queffélec เล่น ถ้าจำเพลงได้ คุณอาจเล่าโฆษณาโน้ตขำขันของ Satie หรือการกลับเรียนเมื่ออายุสามสิบเก้าให้คนร่วมโต๊ะฟัง





