Lagu pulang yang lahir selepas simfoni: Dunia Baharu Dvořák dan Harry Burleigh

Pemuda menunggu dalam salji untuk mendengar persembahan

Burleigh membesar di Erie, Pennsylvania, Amerika Syarikat. Beliau belajar muzik daripada ibunya dan spiritual daripada datuk sebelah ibu. Datuknya pernah hidup sebagai hamba sebelum membeli semula kebebasan sendiri. Burleigh menyanyi di gereja dan acara setempat serta mempelajari piano dan vokal. Beliau menyanyi dalam koir katedral Episcopal, gereja Presbyterian dan sinagog Yahudi di Erie; waktu ibadat berbeza membolehkannya bekerja di beberapa tempat. Lagu yang dipelajari dalam keluarga serta muzik ibadat tempatan diteruskan dalam kegiatan vokal dan susunan muziknya.

Pada akhir usia belasan tahun, Burleigh menunggu dalam salji di luar sebuah rumah kerana mahu mendengar pemain piano Hungary Rafael Joseffy. Rumah itu milik Elizabeth Russell, tempat ibunya bekerja. Oleh sebab tetamu diterima mengikut kaum, Burleigh tidak dapat masuk sebagai penonton. Beliau akhirnya jatuh sakit, dan selepas mengetahui sebabnya, ibunya meminta Russell mengambil anaknya sebagai penjaga pintu. Melalui kerja itu, Burleigh mendengar persembahan pemuzik seperti Teresa Carreño dan Italo Campanini.

Pada 1892, Burleigh mendapat biasiswa dan memasuki National Conservatory of Music di New York. Dvořák menjadi pengarah di konservatori sama. Beliau sering meminta Burleigh menyanyi untuknya. Menurut kenangan Burleigh kemudian, komposer yang bekerja pada siang hari mendengar nyanyiannya selepas makan malam. Burleigh menyanyikan lagu masyarakat kulit hitam yang dikenalinya. Salah satu pengalaman muzik Dvořák di Amerika ialah mendengar secara langsung suara pemuzik lain dengan cara ini.

Perdebatan tentang muzik Amerika

Pengasas konservatori Jeannette Thurber, yang menjemput Dvořák, mahu melatih pemuzik di Amerika. Sekolah turut menawarkan peluang kemasukan kepada pelajar bukan kulit putih. Dvořák mengajar komposisi dan memimpin orkestra. Di luar sekolah, New York mempunyai ramai pemuzik serta pengkritik berketurunan Jerman, dan beliau berkomunikasi dengan mereka dalam bahasa Jerman. Komposer dari tanah Czech ini menyediakan Simfoni Dunia Baharu dalam lingkungan mengajar pelajar Amerika sambil berhubung dengan rakan berasal dari Eropah.

Pada Mei 1893, Dvořák menyatakan secara terbuka bahawa tradisi komposisi khas Amerika boleh berkembang berasaskan melodi masyarakat kulit hitam Amerika. Pada waktu itu, ramai pemuzik Amerika menjadikan tradisi simfoni Jerman sebagai ukuran. John Knowles Paine dari Harvard menyangka akhbar mungkin tersalah menyampaikan kata-kata Dvořák. Komposer Amy Beach bersetuju dengan penggunaan muzik rakyat tetapi mempersoalkan sama ada muzik kulit hitam mewakili seluruh Amerika. Perdebatan tercetus tentang muzik yang patut dipelajari komposer.

Dvořák telah menggabungkan muzik rakyat Czech dengan teknik komposisi Barat. Dalam lagu yang didengar di Amerika, beliau turut memerhatikan melodi berasaskan lima not dan sinkopasi. Sinkopasi mengubah irama dengan memberikan tekanan pada tempat yang biasanya lemah. Minatnya merangkumi cara membentuk melodi dan irama, selain tajuk lagu yang dikenali. Dvořák menulis tema baharu berasaskan lagu yang disampaikan Burleigh lalu mengembangkannya dalam simfoni empat gerakan.

Simfoni 1893 dan lagu 1922

Simfoni Dunia Baharu disiapkan di New York pada 1893. Pada 16 Disember tahun yang sama, New York Philharmonic di bawah pimpinan Anton Seidl mempersembahkannya buat pertama kali di Carnegie Hall. Tema terkenal Largo, gerakan kedua, ialah melodi ciptaan Dvořák. Hon Inggeris memainkannya. Walaupun frasanya cukup ringkas untuk kedengaran seperti lagu rakyat lama, lagu bertajuk Goin’ Home dicipta kemudian. Komposisi dan susunan daripada tempoh berbeza membolehkan kita kini mendengar melodi sama dalam simfoni serta lagu.

Fisher ialah pemuzik Amerika yang belajar dengan Dvořák. Beliau mengenang bahawa ketika memainkan susunan piano Largo pada 1922, kata-kata tentang pulang terlintas dalam fikiran. Beliau mengembangkan kata-kata itu menjadi lirik Goin’ Home. Suara manusia serta ayat ditambah kepada melodi simfoni. Pendengar yang mengetahui tajuk tentang pulang mungkin memikirkan isi lagu ketika mendengar melodi sama. Dengan cara ini, karya orkestra yang diperkenalkan dahulu juga boleh dikenang melalui tajuk lagu yang dicipta kemudian.

Goin’ Home Fisher diterbitkan Oliver Ditson di Boston pada 1922. Partitur awal untuk suara rendah dan piano turut tersimpan hingga hari ini. Kulitnya mencatat nama Dvořák serta Fisher dan menjelaskan bahawa muzik diambil daripada Largo Simfoni Dunia Baharu. Penyanyi menyanyikan lirik Fisher, sementara pemain piano menggantikan orkestra sebagai pengiring. Melodi orkestra disusun untuk dimainkan bersama oleh penyanyi solo dan pemain piano.

Sebuah kampung berbahasa Czech di Amerika

Selepas menyiapkan simfoni, Dvořák tinggal di Spillville, Iowa, pada musim panas 1893. Pembantunya Josef Kovařík mencadangkan kampung halamannya sebagai tempat bercuti. Kampung kecil dengan pendatang Czech itu mempunyai gereja serta sekolah yang menggunakan bahasa Czech dalam ibadat. Apabila anak-anak yang berada di Eropah tiba di Amerika, keluarga menaiki kereta api bersama ke situ. Dalam surat kepada rakan di tanah air, Dvořák membandingkan kehidupan Spillville dengan tinggal di Vysoká, Bohemia.

Dvořák berjalan pada awal pagi dan memainkan organ di Gereja St. Wenceslaus. Beliau menggubah pada sebelah pagi, kemudian meluangkan waktu petang bersama keluarga atau melawat kampung sekitar. Pada malam hari, beliau mendengar pengalaman penduduk menetap di Amerika. Orang tua kampung gembira apabila beliau memainkan himne yang dikenali pada organ. Pada musim panas ini, beliau menulis Kuartet Alat Bertali Amerika dan Quintet Alat Bertali. Dua karya yang digubah di sisi jiran berbahasa Czech serta keluarga yang bersatu semula ini menyusuli simfoni New York dan menjadi muzik yang mewakili kehidupannya di Amerika.

Muzik seterusnya pemuzik yang menyanyi untuk Dvořák

Pada 1892, Burleigh tampil di Carnegie Hall bersama soprano Sissieretta Jones. Selepas meninggalkan konservatori, beliau terus bekerja sebagai penyanyi dan komposer. Kemudian, beliau menyanyikan lagu sendiri di situ dan melihat spiritual susunannya digunakan dalam persembahan pemuzik lain. Burleigh ialah pelajar yang menyanyikan spiritual untuk Dvořák dan juga penyanyi yang tampil sendiri di pentas, menulis karya serta meneruskan kegiatan muziknya. Pelajar yang memperdengarkan spiritual kemudian menyampaikan tradisi muzik sama melalui persembahan dan penerbitan.

Pada 1894, Burleigh memperoleh jawatan penyanyi solo di Gereja Episcopal St. George, New York. Walaupun ada anggota gereja menentang kerana beliau berkulit hitam, beliau menyanyi di situ untuk masa yang panjang. Beliau turut menyanyi dalam komuniti ibadat lain, menyunting partitur bagi penerbit dan memperkenalkan lagu serta susunan spiritualnya. Ketika membaca kisah spiritual mempengaruhi simfoni Dvořák, wajar juga melihat kerja Burleigh selepas itu. Menyusun lagu yang dipelajari dalam keluarga semasa kecil supaya boleh dinyanyikan dalam konsert ialah kerja yang diteruskannya.

Deep River susunan Burleigh dirakam pada 1916. Bariton Oscar Seagle menyanyikannya dengan iringan orkestra. Dalam rakaman ini, peranan Burleigh ialah menyusun lagu yang diwariskan untuk persembahan, tanpa menggubah lagu baharu. Beliau membentuk lagu tradisi supaya boleh dipersembahkan penyanyi solo. Selepas mendengar Largo Simfoni Dunia Baharu, mencari rakaman ini membolehkan kita meneliti tradisi muzik yang disampaikan Burleigh kepada Dvořák serta kerja susunannya sendiri. Deep River dan Goin’ Home memasuki repertoir penyanyi melalui jalan berbeza.

Largo yang didengar di Mahina

Muzik makan tengah hari dan makan malam Mahina mengandungi pembukaan Largo di bawah pimpinan Mariss Jansons. Pada makan malam, terdapat juga persembahan Solti serta London Philharmonic. Dalam Largo penuh, muzik yang berbeza menyusuli melodi hon Inggeris, sebelum melodi awal kembali.

Karya yang boleh dicari bersama Largo ialah Deep River susunan Burleigh. Dalam Goin’ Home, Fisher menambah lirik baharu kepada melodi orkestra. Dalam Deep River, Burleigh mengubah spiritual tradisi kepada nyanyian solo dan iringan. Satu berkembang daripada simfoni kepada lagu, sementara satu lagi daripada spiritual yang diwariskan kepada repertoir konsert. Partitur terbitan Burleigh dan Fisher mengekalkan nama masing-masing, dan penyanyi meneruskan muzik mereka. Anda boleh mendengar bersama Goin’ Home, dengan hon Inggeris simfoni serta suara solo memainkan melodi sama, dan Deep River yang disampaikan melalui susunan Burleigh.

Muzik yang didengar di Mahina

Di Mahina, kami memperdengarkan Largo Simfoni Dunia Baharu. Melodi ini boleh menjadi permulaan perbualan dengan teman makan tentang lagu yang pernah didengar di kampung halaman masing-masing. Kenangan anda boleh menyertai kisah lagu yang dikongsi Dvořák dan Burleigh.