ในบทความนี้
  1. นักเปียโนมือใหม่ในหมู่สัตว์
  2. ทำนองคุ้นสำหรับเต่ากับช้าง
  3. The Swan พิมพ์แยก
  4. ท่าเต้น Fokin กับชุดหงส์ Pavlova
  5. สิบสี่ท่อนหลังผู้ประพันธ์จากไป
  6. ดนตรีที่ Mahina

คำตอบสั้น ๆ

Saint-Saëns อนุญาตให้พิมพ์เฉพาะ The Swan จาก The Carnival of the Animals ระหว่างมีชีวิต ฉบับเชลโลกับเปียโนออกปี 1887 แต่ทั้งสิบสี่ท่อนพิมพ์ปี 1922 หลังเสียชีวิต ในท่อนอื่นเขาล้อการฝึกนักเปียโนใหม่และเปลี่ยนเพลงเต้นดังให้เต่ากับช้าง Fokin กับ Pavlova นำทำนองเชลโลที่แยกจากชุดเสียดสีใช้ในบัลเลต์สั้น The Dying Swan ปี 1905

อ่านแบบเจาะลึก

นักเปียโนมือใหม่ในหมู่สัตว์

Saint-Saëns เขียน The Carnival of the Animals เดือนกุมภาพันธ์ 1886 มีชื่อรองว่ามหาจินตลีลาทางสัตววิทยาและสิบสี่ท่อน นอกจากสัตว์ยังมี Aquarium, Fossils และ Pianists สัตว์มีชีวิต ที่เก็บสัตว์ ร่องรอยสิ่งมีชีวิตเก่าและนักดนตรีมนุษย์อยู่ในชุดเดียว ชื่อรองกับชื่อสิบสี่ท่อนบอกการเทียบสัตว์กับมนุษย์ เขาเสนอหัวข้อต่างต่อกันด้วยดนตรีสั้น

ใน Pianists นักเปียโนสองคนเลียนการฝึกบันไดของมือใหม่ โน้ตสั่งแสดงความลังเลและเก้งก้างของคนไร้ประสบการณ์ ผู้เล่นชำนาญจึงต้องจงใจทำผิดแบบฝึก แทนบันไดรวดเร็วแม่นยำได้ยินการฝึกใหม่ Saint-Saëns วางลักษณะมนุษย์เล่นดนตรีระหว่างภาพสัตว์ ผู้เรียนเปียโนเป็นมุกและผู้เลียนก็เป็นนักเปียโน

เขาเขียนในออสเตรียขณะทำซิมโฟนีที่สาม เดิมคิดเดี่ยวสั้นให้ Charles-Joseph Lebouc นักเชลโลที่จะเกษียณ ก่อนขยายเป็นแฟนตาซีหลายสัตว์ งานอื่นมาอยู่คู่เชลโล The Swan ต่างจากซิมโฟนีที่ทำพร้อมกัน เขาใช้มุกเหมาะพบเพื่อน เชลโลเดี่ยวมีที่ในชุด ส่วนสองเปียโนกับเครื่องอื่นวาดภาพสัตว์

ทำนองคุ้นสำหรับเต่ากับช้าง

ใน Tortoises แคนแคนจาก Orpheus in the Underworld ของ Offenbach เล่นช้า แม้จำต้นฉบับเต้นเร็วได้ ความเร็วเปลี่ยนมาก เขาเลือกเต่าที่ไม่เหมาะเต้นเร็ว มุกเกิดจากเปลี่ยนงานเดิมแล้วใช้ชื่ออื่น แทนแต่งทำนองใหม่เขาปรับความเร็วการเต้นคุ้นให้สัตว์ช้า ชื่อเต่ากับดนตรี Offenbach อยู่ท่อนเดียว

Jacques Offenbach ในภาพพิมพ์หินของ Nadar
Jacques Offenbach ในภาพพิมพ์หินของ Nadar

ใน Elephant เขายืม Dance of the Sylphs จาก The Damnation of Faust ของ Berlioz การเต้นเบาเล่นบนเครื่องต่ำในวอลทซ์ช้าง เต่าได้ Offenbach เร็วแบบช้า ช้างได้ Berlioz เบาในช่วงเบส ทั้งคู่ใช้เพลงรู้จักกับสัตว์ต่างตัว ครั้งแรกเปลี่ยนเร็ว ครั้งหลังเปลี่ยนเครื่องกับขนาดตัวเต้น ความต่างการใช้เดิมกับชื่อใหม่สืบการเสียดสี

Fossils มีสี่เพลงฝรั่งเศส ทำนอง The Barber of Seville ของ Rossini และ Danse macabre ของเขาเอง อาจมองเป็นการล้อเพลงที่เล่นจนคุ้นเหมือนฟอสซิล ภาพกระดูกสัตว์เก่าที่เขาวาดตอนเริ่มท่อนก็เกี่ยวเรื่อง เขาไม่ได้ยืมผู้อื่นอย่างเดียวแต่รวมทำนองหกเพลงรวมของตนในท่อนสั้น เพลงคุ้น อุปรากรและงานวงของตนเป็นวัสดุเสียดสี

The Swan พิมพ์แยก

The Swan เป็นท่อนที่สิบสาม เขาพิมพ์เดี่ยวปี 1887 โดยไม่มีท่อนอื่น จากสิบสี่มีเพียงทำนองเชลโลยาวที่ได้โน้ตแยก นักดนตรีเล่นโดยไม่เตรียมทั้งชุด ท่อนที่เหลือออกปี 1922 หนึ่งปีหลังเสียชีวิต ระหว่าง The Swan กับชุดครบห่างสามสิบห้าปี ระหว่างชีวิตเขาอนุญาตฉบับนี้และเลื่อนการเผยแพร่ท่อนอื่น

เชลโลที่ Vuillaume สร้างช่วงกลางศตวรรษที่ 19
เชลโลที่ Vuillaume สร้างช่วงกลางศตวรรษที่ 19

ฉบับ The Swan ปี 1887 เรียบเรียงเชลโลกับเปียโน เดิมในชุดใช้เชลโลกับสองเปียโน โน้ตแยกมีหนึ่งเปียโนประกอบจึงเล่นสองคนได้ เชลโลเดี่ยวคงอยู่แต่จำนวนนักเปียโนเปลี่ยน เขาปรับส่วนสองเปียโนเป็นหนึ่ง ท่อนในชุดกับเชลโลแยกชื่อเดียวแต่โน้ตต้องการเปียโนต่างจำนวน

เขากังวลการตอบรับผู้ฟังเยอรมันและจำกัดการแสดงสาธารณะ เขาแสดงในเยอรมนีบ่อยในฐานะนักเปียโนและได้รับประเมินจากงานจริงจังด้วย Société Nationale de Musique ฝรั่งเศสก็เน้นความเป็นมืออาชีพและจริงจัง เขากลัวมุกในกลุ่มเพื่อนถูกตีความต่อสาธารณะ ชุดเล่นในกลุ่มเล็กแต่จำกัดคอนเสิร์ตทั่วไปกับการพิมพ์ ดนตรีเดียวจึงได้รับการปฏิบัติต่างตามสถานที่และผู้ฟัง

ท่าเต้น Fokin กับชุดหงส์ Pavlova

ปี 1905 Mikhail Fokin สร้างท่า The Dying Swan ให้ Anna Pavlova เป็นเต้นเดี่ยวสั้นกับ The Swan ของ Saint-Saëns ต่างจาก Swan Lake ของ Tchaikovsky ทั้งผลงานและดนตรี Fokin สร้างเต้น Pavlova แสดง ส่วนเชลโลมาจาก Saint-Saëns หลังท่อนสิบสามถูกเขียน Fokin สร้างท่าให้เธอแสดง ท่าของหงส์ตายจึงเพิ่มในเต้นจากงานเชลโล

Anna Pavlova ใน The Dying Swan ภาพ Lavery ปี 1911
Anna Pavlova ใน The Dying Swan ภาพ Lavery ปี 1911

บัลเลต์สั้นแสดงครั้งแรกที่ Saint Petersburg ปี 1905 และเป็นหนึ่งในบทดังของ Pavlova เธอสวมชุดแสดงปีกหงส์ ชุดทูทูที่เหลือมีเครื่องประดับแวววาวและขนห่านวางด้านหลังเป็นปีก เชื่อว่าใช้ช่วงปลายทศวรรษ 1920 เธอยังเต้นบทนี้หลังรอบแรก เพื่อให้เห็นหงส์จากร่างกาย ชุดมีปีกจากขนนกจริงด้วย

ภาพเหมือน Mikhail Fokin นักออกแบบท่าเต้นที่ Serov วาดปี 1909
ภาพเหมือน Mikhail Fokin นักออกแบบท่าเต้นที่ Serov วาดปี 1909

ท่า Fokin กับการตีความ Pavlova อาจมองเป็นความพยายามเน้นการแสดงศิลปะและอารมณ์ควบคู่เทคนิคบัลเลต์ นักเต้นอื่นใช้การเคลื่อนไหวแขนที่อ่อนช้อยของเธอในบท Odette ของ Swan Lake ท่าจึงส่งต่อสู่งานต่างดนตรี The Dying Swan เล่นกับเชลโล Saint-Saëns แต่นักเต้นหลังใช้การแสดงของ Pavlova ในบทหงส์อื่น อิทธิพลการเคลื่อนไหวต่อเนื่องแม้งานและเพลงต่างกัน

สิบสี่ท่อนหลังผู้ประพันธ์จากไป

พินัยกรรมปี 1911 อนุญาต Durand พิมพ์ครบหลังเสียชีวิต ปี 1922 ทั้งสิบสี่ท่อนออก ต้นฉบับกับฉบับแรกหลังเสียชีวิตต่างเล็กน้อย การพิมพ์เตรียมเมื่อเขามีส่วนร่วมไม่ได้แล้ว บรรณาธิการเทียบลายมือกับสิ่งพิมพ์ศึกษาการเปลี่ยน ฉบับแยก The Swan ระหว่างชีวิตกับสิทธิพิมพ์ครบหลังเสียชีวิตอยู่ในโน้ตต่างฉบับ

ในชุด Fossils มาก่อน The Swan และ Finale ตามหลัง หลังเสียดสีเพลงคุ้นเป็นทำนองเชลโลยาวแล้วตอนจบทวนดนตรีหลายสัตว์ เขาวางเชลโลหลังเปียโนเร็ว เพลงเต้นยืมของเครื่องต่ำและแบบฝึกมือใหม่ ใน The Swan แยกไม่ได้เล่นท่อนอื่น แต่เมื่อเล่นสิบสี่ท่อน นักดนตรีกลุ่มเดิมแสดงบุคลิกต่างตามกัน

Pavlova เตรียมชุดต่างบท ในการไปลอนดอนแรกปี 1909 เธอเต้น Russian Dance ของ Tchaikovsky ในซาราฟานยาวที่ Ivan Bilibin ออกแบบ ชุดรัสเซียดั้งเดิมนี้ยาว รูปสี่เหลี่ยมคางหมูและค่อนข้างหนักต่อการเต้น ส่วนทูทูหงส์มีขนห่าน เครื่องประดับแวววาวและปีกด้านหลัง ชุดที่เหลือแสดงทั้งหงส์ Fokin กับตัวละครรัสเซียที่เต้น Tchaikovsky

ดนตรีที่ Mahina

Mahina เปิด The Swan จากหลายบันทึกเสียง ระหว่างทำนองในมื้ออาหาร คุณอาจนึกว่าดนตรีที่แยกจากชุดสัตว์เสียดสีไปต่อในบัลเลต์ของ Pavlova อย่างไร