Σε αυτό το άρθρο
- Τέσσερις ταξιδιώτες που ήλπιζαν να φροντίσουν την υγεία τους
- Το πιάνο που πέρασε τη θάλασσα και η εκδοτική συμφωνία
- Η θυελλώδης νύχτα στην ανάμνηση της Σαντ
- Το χειρόγραφο που άρχισε στο Παρίσι και τελείωσε στο νησί
- Οι παρτιτούρες του Μπαχ στο μοναστήρι
- Η τονικότητα και ο επαναλαμβανόμενος φθόγγος του αρ. 15
- Η μουσική που ακούτε στο Mahina
Η σύντομη απάντηση
Τον χειμώνα του 1838 ο Σοπέν και η Ζωρζ Σαντ έμειναν σε παλιό μοναστήρι της Μαγιόρκας. Εκείνος έβηχε και περίμενε πιάνο από το Παρίσι. Η Σαντ δίδασκε τα παιδιά και έγραφε τη νύχτα. Στο τραπέζι του υπήρχαν Μπαχ και δικά του χειρόγραφα. Οι δύο καλλιτέχνες έφτασαν σε όμορφο νησί, αλλά αντιμετώπιζαν ασθένεια, καιρό, μεταφορά οργάνου και εκδοτικές συμφωνίες. Η θυελλώδης νύχτα που περιέγραψε αργότερα η Σαντ έκανε διάσημο αυτόν τον χειμώνα.
Σε βάθος
Τέσσερις ταξιδιώτες που ήλπιζαν να φροντίσουν την υγεία τους
Έμειναν στο παλιό καρτουσιανό μοναστήρι της Βαλντεμόσα. Ο Σοπέν ήρθε τον Νοέμβριο του 1838 με τη Σαντ και τα δύο παιδιά της και πέρασε εκεί τον χειμώνα. Ήθελε να δουλέψει φροντίζοντας την υγεία, αλλά συνεχιζόταν η βροχή και χειροτέρευε ο βήχας. Η διαμονή συμπίπτει με την ολοκλήρωση των πρελούδιων. Είχε ήδη συμφωνήσει την έκδοση στο Παρίσι και έπρεπε να ετοιμάσει παρτιτούρες στο νησί. Στον τόπο όπου πήγε για να ξεκουραστεί, έπρεπε να προσέχει την υγεία του και το πρόγραμμα εργασίας του.

Σε επιστολή του Δεκεμβρίου η Σαντ εξηγούσε ότι τα μαθήματα των παιδιών και το γράψιμο άφηναν λίγο χρόνο για το τοπίο. Ο Σοπέν ήταν αδύναμος και έβηχε, ενώ έβρεχε πολύ. Η επιστολή περιγράφει εκείνον στο τοπικό πιάνο και εκείνη να γράφει τη νύχτα. Την ημέρα δίδασκε, φρόντιζε τον ασθενή και έπρεπε να γράψει το δικό της χειρόγραφο.
Στις 28 Δεκεμβρίου ο Σοπέν παρομοίασε το δωμάτιο με μεγάλο φέρετρο. Η ψηλή οροφή είχε σκόνη και έξω από το μικρό παράθυρο έβλεπε πορτοκαλιές, φοίνικες και κυπαρίσσια. Το τετράγωνο τραπέζι δίπλα στο κρεβάτι ήταν άβολο για γράψιμο. Υπήρχαν κερί, παρτιτούρες Μπαχ και τα χειρόγραφά του. Περιγράφοντας την ησυχία έλεγε ότι επιστρέφει ακόμη και αφού φωνάξει. Κατέγραψε δέντρα και έπιπλα του τόπου όπου κοιμόταν, έγραφε επιστολές και ετοίμαζε χειρόγραφα. Οι παρτιτούρες ήταν μέρος της ζωής αυτής.
Το πιάνο που πέρασε τη θάλασσα και η εκδοτική συμφωνία
Περίμενε ένα πιανίνο Pleyel, μικρό όρθιο πιάνο. Το είχε διαλέξει στο Παρίσι πριν φύγει και το χρησιμοποίησε για την ολοκλήρωση μετά την παραλαβή στη Μαγιόρκα. Δεν άρχισε αμέσως με αυτό, αλλά περίμενε τη μεταφορά. Παίζοντας το τοπικό πιάνο ρωτούσε μέσω επιστολών πότε θα έφτανε το επιλεγμένο όργανο. Το πιανίνο παραμένει στη Βαλντεμόσα και βοηθά την εξέταση της δουλειάς εκείνου του χειμώνα.
Τον Ιανουάριο του 1839 ειδοποίησε τον Pleyel ότι το πιάνο έφτασε ασφαλές μέσα από θάλασσα, κακοκαιρία και τελωνείο της Πάλμα. Μετά την ανακοίνωση αποστολής των πρελούδιων συζήτησε πληρωμή και δικαιώματα ανά χώρα. Στο τέλος αστειεύτηκε αποκαλώντας τον εαυτό του επιχειρηματία, επειδή μίλησε περισσότερο για χρήματα παρά ευχαρίστησε για το όργανο.
Πριν από το ταξίδι είχε συζητήσει με τον Pleyel την έκδοση. Προκαταβολή και δάνεια βοήθησαν τα έξοδα. Ακόμη και φροντίζοντας την υγεία έπρεπε να τελειώσει τις υποσχεμένες παρτιτούρες. Οι επιστολές δείχνουν τη σύνδεση εκδοτικών διαπραγματεύσεων και χρηματοδότησης ταξιδιού. Σχεδίασε την παράδοση χειρογράφου για να βρει χρήματα και συζήτησε αποπληρωμή μέσω πώλησης έργων μετά την επιστροφή. Όταν η ασθένεια και η μεταφορά καθυστερούσαν τη δουλειά, κρατούσε επικοινωνία με τον εκδότη που περίμενε.
Η θυελλώδης νύχτα στην ανάμνηση της Σαντ
Η Σαντ θυμήθηκε στην αυτοβιογραφία την επιστροφή της με τον γιο μέσα στην κακοκαιρία. Ο Σοπέν, μόνος, έκλαιγε στο πιάνο και ήταν πολύ ανήσυχος όταν έφτασαν. Σύμφωνα με εκείνη, είπε πως ένιωθε σαν να είχε πνιγεί και φαντάστηκε κρύες βαριές σταγόνες να πέφτουν ρυθμικά στο στήθος. Η συγγραφέας κατέγραψε αργότερα την εικόνα και όσα της είπε. Η βροχερή επιστροφή και η συνομιλία στο πιάνο είναι το περιεχόμενο της ανάμνησης.

Στην αφήγησή της ο Σοπέν απάντησε ότι δεν είχε ακούσει την πραγματική βροχή στη στέγη. Όταν του ανέφερε τον ήχο, αντέδρασε στην ιδέα άμεσης μίμησης πραγμάτων στη μουσική. Η Σαντ ερμήνευσε ότι ο ήχος της φύσης μεταμορφώθηκε στη σκέψη του. Εξήγησαν διαφορετικά την ίδια νύχτα: εκείνη συνέδεε εξωτερική βροχή και μουσική, εκείνος, όπως τον περιγράφει, δεν δεχόταν τη μίμηση βροχής. Η αυτοβιογραφία διατηρεί την ερμηνεία της και την απάντηση που αποδίδει στον συνθέτη.

Η Σαντ δεν έδωσε αριθμό πρελούδιου στο επεισόδιο. Αργότερα ο Σοπέν αποκαλούσε το αρ. 15 Σταγόνα της βροχής στα μαθήματα. Η παρτιτούρα μαθήτριας διατηρεί αυτή την ονομασία του δασκάλου. Μετά το μοναστήρι συνέχισε να διδάσκει τα πρελούδια στο Παρίσι. Το όνομα έμεινε στην παρτιτούρα και η εμπειρία της επιστροφής στην αυτοβιογραφία. Το προσωνύμιο του αρ. 15 μεταφέρει έτσι και τον λόγο του Σοπέν ως δασκάλου.
Το χειρόγραφο που άρχισε στο Παρίσι και τελείωσε στο νησί
Τα πρελούδια είχαν προχωρήσει αρκετά πριν φύγει. Θεωρείται ότι και το αρ. 15 είχε τουλάχιστον πρώιμη μορφή πριν από το ταξίδι. Η συλλογή του νησιού περιλαμβάνει κομμάτια προετοιμασμένα στο Παρίσι. Τον χειμώνα έγραφε νέα και αναθεωρούσε προηγούμενα. Είχε υποσχεθεί έκδοση στον Pleyel και δυσκολευόταν με υγεία και μεταφορά να τελειώσει το χειρόγραφο. Έγραφε στον φίλο για τον βήχα και τη ζωή κατά την αναμονή.

Στις 12 Ιανουαρίου 1839 έστειλε τα πρελούδια στον Γιούλιαν Φοντάνα ζητώντας αντίγραφο. Ζήτησε συνεργασία με άλλον μουσικό, παράδοση πρωτοτύπου στον Pleyel και αντιγράφου σε εκδοτικό συνεργάτη. Στην ίδια επιστολή ζήτησε πληρωμή ενοικίου στο Παρίσι και ρύθμιση συνέχισης της μίσθωσης. Ανέθετε σε φίλο όσα δεν μπορούσε να κάνει από το νησί. Αντιγραφή, παράδοση και έξοδα κατοικίας συζητήθηκαν μαζί.
Η αφιέρωση διαφέρει ανά χώρα έκδοσης. Αρχικά σκεφτόταν τον Γιόζεφ Κρίστοφ Κέσλερ, που του είχε αφιερώσει και δικά του πρελούδια. Στη Μασσαλία μετά τη Μαγιόρκα ήθελε αφιέρωση στον Pleyel, αλλά η αλλαγή δεν έφτασε στον Γερμανό εκδότη. Η πρώτη γερμανική έκδοση έχει Κέσλερ, οι γαλλική και βρετανική Pleyel. Η αποστολή σε πολλές χώρες και η επικοινωνία αλλαγών δημιούργησαν διαφορετικές αφιερώσεις της ίδιας συλλογής.
Οι παρτιτούρες του Μπαχ στο μοναστήρι
Ο Σοπέν έφερε το Καλοσυγκερασμένο κλειδοκύμβαλο του Μπαχ. Ο Μπαχ συγκέντρωσε πρελούδια και φούγκες διαφορετικών τονικοτήτων και ο Σοπέν χρησιμοποίησε μείζονες και ελάσσονες σε είκοσι τέσσερα πρελούδια. Στο τραπέζι είχε χειρόγραφα και Μπαχ. Με το κερί διάβαζε τον προκάτοχο και ετοίμαζε τα έργα του. Οι παρτιτούρες παρέμεναν ακόμη και όσο ταξίδευε το πιάνο. Συνέχιζε να δουλεύει με τη μουσική του Μπαχ δίπλα του.
Στις αρχές του 19ου αιώνα γράφονταν πρελούδια και για έλεγχο κουρδίσματος και εξοικείωση με τονικότητα και ατμόσφαιρα πριν από άλλη μουσική. Ο Σοπέν έκανε τις μικρές συνθέσεις ανεξάρτητες και συγκέντρωσε είκοσι τέσσερις σε μία έκδοση. Δημιούργησε νέα συλλογή από μορφή προετοιμασίας άλλων έργων. Αλλάζοντας μείζονα και ελάσσονα έδωσε άλλη μουσική σε κάθε κομμάτι. Μετά την ολοκλήρωση ζήτησε αντίγραφο και συζήτησε δικαιώματα ανά χώρα. Η δουλειά συνεχίστηκε μέχρι την προετοιμασία και την παράδοση του τόμου.
Η τονικότητα και ο επαναλαμβανόμενος φθόγγος του αρ. 15
Το αρ. 15 αρχίζει σε Ρε ύφεση μείζονα, περνά σε Ντο δίεση ελάσσονα και επιστρέφει. Ανάμεσα στην ίδια αρχική και τελική τονικότητα βρίσκεται άλλη. Ο επαναλαμβανόμενος φθόγγος γράφεται Λα ύφεση στα εξωτερικά τμήματα και Σολ δίεση στο μέσο. Στο πιάνο παίζεται το ίδιο πλήκτρο, αλλά αλλάζουν γραφή και συγχορδίες. Ο συνθέτης προσαρμόζει το όνομα και την αρμονία στην κεντρική τονικότητα.
Η μεσημεριανή λίστα του Mahina περιέχει το αρ. 15 του Op.28 με τον Ντμίτρι Αλεξέεφ. Κατά την ολοκλήρωση της συλλογής ο Σοπέν περιέγραφε παράθυρο, άβολο τραπέζι και κερί. Διάβαζε Μπαχ και ετοίμαζε χειρόγραφα περιμένοντας το επιλεγμένο πιάνο. Μετά ζήτησε από τον Φοντάνα αντιγραφή και παράδοση. Ακόμη με βροχή και ασθένεια αντιμετώπιζε παρτιτούρες, συμφωνίες και επιστολές, ενώ η Σαντ δίδασκε και έγραφε.
Η μουσική που ακούτε στο Mahina
Η μεσημεριανή μουσική του Mahina περιλαμβάνει το Πρελούδιο της σταγόνας της βροχής με τον Ντμίτρι Αλεξέεφ. Ακούγοντάς το μπορείτε να θυμηθείτε το πιάνο που περίμενε ο Σοπέν και τις επιστολές του μοναστηριού. Πίσω από το προσωνύμιο μπορείτε να φέρετε στον νου τον πραγματικό χειμώνα του συνθέτη.





