ในบทความนี้
  1. เวลาซ้อมที่ไม่พอสำหรับการแสดงครั้งแรกหลังสงคราม
  2. Barbirolli จากกลุ่มเชลโลสู่แท่นวาทยกร
  3. แนวดนตรีเดิมกลับมาในทั้งสี่ท่อน
  4. คอนแชร์โตยังอยู่ในรายการแสดงหลังทำแผ่นเสียง
  5. การร่วมงานที่เริ่มจากการคัดเลือกทุน
  6. ดนตรีที่ Mahina

คำตอบสั้น ๆ

ในปี 1965 Jacqueline du Pré วัยยี่สิบปีบันทึกเสียงเชลโลคอนแชร์โตของ Elgar โดยมี John Barbirolli อำนวยวง London Symphony Orchestra เขาเคยเล่นเชลโลในวงเดียวกันเมื่อผลงานนี้แสดงครั้งแรกในปี 1919 การบันทึกเสียงครั้งนี้จึงเป็นการทำงานร่วมกันของศิลปินเดี่ยวรุ่นใหม่กับนักดนตรีที่ร่วมงานตั้งแต่รอบปฐมทัศน์ ก่อนกลับมาเป็นวาทยกรในอีก 46 ปีต่อมา

อ่านแบบเจาะลึก

เวลาซ้อมที่ไม่พอสำหรับการแสดงครั้งแรกหลังสงคราม

เชลโลคอนแชร์โตของ Elgar แสดงครั้งแรกที่ Queen's Hall ในลอนดอนเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 1919 Elgar อำนวยวง London Symphony Orchestra ด้วยตนเอง ส่วน Felix Salmond เล่นเดี่ยวเชลโล เขาเขียนงานนี้หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ความสูญเสียของผู้คนและชีวิตก่อนสงครามที่ไม่อาจย้อนกลับไปได้ช่วยให้เข้าใจความเศร้าในงานผ่านประสบการณ์ของยุคนั้น วงดนตรีที่ยังแสดงระหว่างสงครามนำคอนแชร์โตใหม่หลังสงครามขึ้นเวที โดยมีผู้ประพันธ์อำนวยการแสดงครั้งแรก

London Symphony Orchestra ได้รับผลกระทบจากสงครามเช่นกัน นักดนตรีบางคนเข้ารับราชการทหาร ส่วนวงยังแสดงท่ามกลางข้อจำกัดในการเดินทางและภัยจากการโจมตีทางอากาศ Albert Coates วาทยกรหลักคนใหม่สละค่าตอบแทนเพื่อช่วยวงเริ่มกิจการอีกครั้ง คอนเสิร์ตแรกของฤดูกาลมีผลงานของ Borodin, Wagner และ Scriabin ร่วมกับงานใหม่ของ Elgar นักดนตรีจึงต้องเตรียมทั้งเพลงที่คุ้นเคยและคอนแชร์โตใหม่สำหรับคืนเดียวกัน

ภาพ Elgar กับ London Symphony Orchestra ที่ Queen's Hall ตีพิมพ์ในวารสารดนตรีปี 1911
ภาพ Elgar กับ London Symphony Orchestra ที่ Queen's Hall ตีพิมพ์ในวารสารดนตรีปี 1911

Coates ใช้เวลาซ้อมงานอื่นเกินกำหนด ทำให้ Elgar กับ Salmond เหลือเวลาซ้อมร่วมกับวงน้อยเกินไป Alice Elgar เขียนบันทึกทั้งความโกรธต่อการปฏิบัติกับสามีและความพยายามของนักดนตรีที่มาซ้อมเพิ่มเติม การเตรียมตัวไม่เพียงพอเป็นส่วนหนึ่งของสาเหตุที่รอบปฐมทัศน์ได้รับการตอบรับไม่ดี แม้ผู้ประพันธ์จะอำนวยวงเองและศิลปินเดี่ยวร่วมซ้อม ทั้งสองก็ต้องขึ้นเวทีโดยยังประสานส่วนเดี่ยวกับวงได้ไม่เพียงพอ

Elgar กับวงยังทำงานร่วมกันต่อมา ในเดือนมกราคม 1934 เขาติดตามการบันทึกเสียงของวงในสตูดิโอลอนดอนจากเตียงผู้ป่วยที่ Worcester มีการจัดสายเชื่อมต่อพิเศษระหว่างสองเมืองให้เขาฟังจากเตียงได้ เขาจึงได้ยินการแสดงในห้องพักผู้ป่วยโดยไม่ต้องเดินทางไปสตูดิโอ ผู้ประพันธ์กับวงที่ร่วมงานตั้งแต่รอบปฐมทัศน์ยังบันทึกเสียงด้วยกันแม้ต่างอยู่คนละเมือง

Barbirolli จากกลุ่มเชลโลสู่แท่นวาทยกร

Barbirolli เล่นอยู่ในกลุ่มเชลโลของวงเมื่อคอนแชร์โตแสดงครั้งแรก ในปี 1965 เขากลับมาอำนวยวง London Symphony Orchestra วงเดิมในการบันทึกเสียงของ du Pré นักดนตรีที่เคยอ่านแนวเชลโลของตนเองในรอบปฐมทัศน์ต้องดูแลทั้งศิลปินเดี่ยวและวงทั้งหมด เมื่อผู้ฟังได้ยินงานนี้ครั้งแรก เขาเป็นหนึ่งในนักเชลโลของวง 46 ปีต่อมาเขายืนหน้าวง กำหนดจังหวะและประสานเสียงวงกับศิลปินเดี่ยวเพื่อบันทึกผลงานเดียวกัน

ภาพประกอบคอนเสิร์ตครั้งแรกของ Queen's Hall ในปี 1893
ภาพประกอบคอนเสิร์ตครั้งแรกของ Queen's Hall ในปี 1893

Du Pré เกิดวันที่ 26 มกราคม 1945 จึงมีอายุยี่สิบปีเมื่อบันทึกเสียงในปี 1965 เธอสนใจเชลโลตั้งแต่เด็กหลังได้ยินเสียงเครื่องดนตรีนี้ทางวิทยุ เธอเปิดตัวในการแสดงเดี่ยวที่ลอนดอนในปี 1961 และเริ่มบันทึกเสียงกับ EMI ในปี 1962 ก่อนบันทึกคอนแชร์โตของ Elgar เธอจึงมีประสบการณ์ทั้งการแสดงต่อสาธารณะและการทำแผ่นเสียงแล้ว การเปิดตัว การบันทึกเสียงครั้งแรกกับ EMI และการบันทึกคอนแชร์โตเกิดขึ้นตามลำดับในเวลาเพียงไม่กี่ปี

Du Pré ศึกษาคอนแชร์โตของ Elgar ตั้งแต่เรียนกับ William Pleeth ในปี 1964 เธอได้รับเชลโล Stradivarius ชื่อ Davidoff มาใช้ ปีถัดมาเธอแสดงคอนแชร์โตกับ Barbirolli ก่อนบันทึกเสียงกับ London Symphony Orchestra เธอเล่นบทเพลงที่ศึกษามานานบนเครื่องดนตรีใหม่ ร่วมพัฒนาการตีความกับวาทยกรในการแสดง แล้วจึงทำแผ่นเสียง การศึกษาเพลงและการแสดงร่วมกันจึงมาก่อนบันทึกเสียงปี 1965 ที่เป็นที่รู้จัก

แนวดนตรีเดิมกลับมาในทั้งสี่ท่อน

Elgar ให้เชลโลเดี่ยวเปิดคอนแชร์โตด้วยคอร์ดสี่คอร์ด เครื่องสาย คลาริเน็ตและฮอร์นตอบรับ ก่อนวิโอลาจะเสนอทำนองหลัก ลำดับการเล่นระหว่างศิลปินเดี่ยวกับวงชัดเจนตั้งแต่ต้น แทนที่จะเริ่มด้วยบทนำของวงที่ยาวตามแบบทั่วไป เขาให้เชลโลเล่นก่อน ดังนั้นก่อนถึงท่อนช้าที่ du Pré บันทึกไว้ คอนแชร์โตเริ่มจากเสียงของศิลปินเดี่ยวเอง

ส่วนหนึ่งของต้นฉบับเชลโลคอนแชร์โตที่ Elgar เขียนด้วยตนเองในปี 1919
ส่วนหนึ่งของต้นฉบับเชลโลคอนแชร์โตที่ Elgar เขียนด้วยตนเองในปี 1919

ท่อนที่สาม Adagio เป็นท่อนช้าในคอนแชร์โตสี่ท่อน ก่อนหน้านั้นมีบทนำเชลโลของท่อนแรกและการเคลื่อนไหวรวดเร็วของท่อนที่สอง ส่วนท่อนสุดท้ายตามมาภายหลัง แต่ละท่อนมีบุคลิกต่างกัน และแนวดนตรีจากท่อนก่อนกลับมาในท่อนหลัง เมื่อฟังท่อนที่สามแยกต่างหากจะได้ยินทำนองของท่อนนั้น เมื่อฟังครบทั้งคอนแชร์โต ดนตรีช้าอยู่ระหว่างท่อนเร็วกับท่อนจบ วลีเชลโลแรกยังมีคำสั่ง Nobilmente ซึ่งโดยทั่วไปหมายถึงอย่างสง่างาม Elgar กำหนดทั้งโน้ตแรกและลักษณะการเล่นของวลี

ใกล้จบท่อนสุดท้าย Elgar นำทั้งทำนอง Adagio และคอร์ดเชลโลต้นคอนแชร์โตกลับมา เขาไม่ทิ้งเนื้อหาดนตรีเดิมทุกครั้งที่ขึ้นท่อนใหม่ แต่ใช้มันในท่อนสุดท้ายด้วย ทำนองที่เคยเป็นศูนย์กลางของท่อนที่สามกลายเป็นส่วนหนึ่งของท่อนจบ และคอร์ดแรกกลับมาก่อนสิ้นสุด การฟังเฉพาะท่อนติดตามทำนองหนึ่งท่อน ขณะที่การฟังทั้งหมดติดตามการกลับมาของแนวดนตรีเดียวกันระหว่างท่อนก่อนและท่อนหลัง

คอนแชร์โตยังอยู่ในรายการแสดงหลังทำแผ่นเสียง

Du Pré เลิกแสดงในปี 1973 และเสียชีวิตในปี 1987 เมื่ออาการป่วยทำให้เธอขึ้นเวทีไม่ได้ ผู้คนยังฟังการเล่นของเธอจากบันทึกเสียงเดิมได้ การบันทึก Elgar ในปี 1965 เกิดก่อนการถอนตัว ช่วงเริ่มอาชีพที่ก้าวจากการเปิดตัวสู่การทำแผ่นเสียงกับปัญหาสุขภาพภายหลังเป็นคนละช่วงชีวิต ปีที่ระบุบนแผ่นเสียงหมายถึงเวลาที่เธอยังขยายงานของตน โดยชื่อวาทยกรและวงที่ร่วมงานยังอยู่คู่กับบันทึกนั้น

เชลโลที่ Jean-Baptiste Vuillaume สร้างในช่วงกลางศตวรรษที่ 19
เชลโลที่ Jean-Baptiste Vuillaume สร้างในช่วงกลางศตวรรษที่ 19

นอกจากแผ่นเสียงสตูดิโอ ยังมีทั้งเสียงและภาพการแสดงคอนแชร์โต Elgar ของ du Pré การแสดงที่ Malcolm Sargent อำนวยวงในปี 1963 มีบันทึกเสียง และการแสดงกับ Barenboim ในปี 1967 มีการถ่ายทำไว้ คอนเสิร์ตที่ Philadelphia ในปี 1970 ก็ได้รับการบันทึกเช่นกัน คอนเสิร์ตของ Sargent เกิดก่อนการบันทึกของ Barbirolli สองปี ส่วนภาพการแสดงของ Barenboim ถ่ายหลังจากนั้นสองปี Du Pré เล่นงานนี้กับวาทยกรหลายคนในสถานที่ต่างกัน

คอนแชร์โตนี้เป็นผลงานวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ชิ้นสุดท้ายที่ Elgar เขียนเสร็จ Du Pré ยังเล่นกับ Los Angeles Philharmonic โดยมี Zubin Mehta อำนวยวงเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1968 เป็นการแสดงเชลโลคอนแชร์โต Elgar ครั้งแรกของวง เธอยังคงนำงานช่วงปลายชีวิตของผู้ประพันธ์ไปเล่นกับวาทยกรและวงต่างประเทศ หลังแผ่นเสียงปี 1965 เธอยังแสดงเพลงเดียวกันกับวงอื่น คอนแชร์โตจึงอยู่ในรายการของเธอทั้งบนแผ่นเสียงและในคอนเสิร์ต

การร่วมงานที่เริ่มจากการคัดเลือกทุน

Barbirolli กับ du Pré พบกันในการคัดเลือกทุน Suggia ปี 1956 ด้วย เขาช่วยตั้งสายเชลโลให้เธอ ทุนที่ได้รับเมื่ออายุสิบเอ็ดปีมีข้อกำหนดให้ฝึกวันละสี่ชั่วโมง อีกเก้าปีต่อมาทั้งคู่บันทึกคอนแชร์โตร่วมกัน Barbirolli ผู้เคยตั้งสายให้ผู้สมัครรุ่นเยาว์อำนวยวงในการบันทึกปี 1965 ส่วนเด็กที่ใช้ทุนเรียนเชลโลกลายเป็นศิลปินเดี่ยว ก่อนทำงานในสตูดิโอร่วมกัน เขาจึงเคยประเมินการเล่นและช่วยตั้งสายเครื่องดนตรีให้เธอมาแล้ว

ในการบันทึกปี 1965 du Pré เล่นคอร์ดเชลโลตั้งแต่ต้น วงตอบรับ ทั้งสี่ท่อนตามกันมา และท่อนสุดท้ายนำทำนองท่อนที่สามกับคอร์ดแรกกลับมา Barbirolli อำนวยเพลงที่เขาเคยเล่นจากภายในวงเมื่อรอบปฐมทัศน์ Du Pré รุ่นใหม่เล่นส่วนเดี่ยวที่ Salmond เล่นในปี 1919 Barbirolli รับหน้าที่วาทยกรแทน Elgar และ du Pré รับตำแหน่งศิลปินเดี่ยวแทน Salmond ภายใต้การอำนวยวงของเขา เธอกับ London Symphony Orchestra บันทึกทั้งสี่ท่อนของ Elgar

ดนตรีที่ Mahina

รายการเพลงกลางวันและเย็นของ Mahina มี Adagio จากเชลโลคอนแชร์โต Elgar ที่ Jacqueline du Pré เล่น เมื่อทำนองดังขึ้นระหว่างมื้ออาหาร คุณอาจนึกถึงศิลปินเดี่ยวรุ่นใหม่กับ Barbirolli ผู้ร่วมแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ทำบันทึกเสียงนี้ด้วยกัน